Hej 
Jako, że ubiegłotygodniowym treningiem zakończyliśmy pierwszą część treningów dotyczącą podejścia do pokera, myślę, że czas na małe podsumowanie, zanim wezmę się za kolejną część dotyczącą już efektywnego wykorzystania swojego umysłu. Poniżej możecie znaleźć najważniejsze strategie i wnioski z pierwszych 4 treningów. Enjoy!
Podejście do pokera. Podsumowanie i najważniejsze strategie.
I – Ogólne podejście do mindsetu i rozwoju pokerowego
1. Znaczenie Mindsetu w pokerze
-Rozwój w działce mindsetowej jest nieskończony. Podobnie jak w pokerze zawsze możesz być lepszy.
-Jakie znaczenie ma wg Ciebie mindset? 30%, 40%? a ile czasu % czasu na niego poświęcasz i o czym to świadczy?
-Z czasem kontrola tiltu może być jedną z twoich podstawowych przewag w grze online
2. Podejście do porażek
-„Prawdziwego lidera poznaje się nie po tym ile razy się przewróci, ale jak szybko się podnosi i idzie dalej” A.Robbins
-Porażka jest zawsze określona w czasie. Drużyna przegrywa mecz piłkarski bo w 90 minut zdobyła mniej goli niż przeciwnicy, ale nie przegrała tego, żeby stawać się lepszą drużyną, a gracze nie przegrali tego, żeby stawać się lepszymi zawodnikami.
-Jeżeli Twoim celem jest rozwój i stawanie się coraz lepszym to nigdy nie poniesiesz porażki dopóki będziesz się rozwijał
-Każdy potrafi radzić sobie w pokera jak dobrze mu idzie. Najważniejsze jest to jak zachowasz się w trudnych sytuacjach, kiedy przyjdzie wariancja bądź downswing. Jedni stiltują na 15 BI a inni zachowają spokój i będą dalej grali swoje. Pomyśl w której grupie jesteś.
- Zawsze wierz w siebie i w swoje możliwości a nie ograniczenia
3) Skup się na rozwoju i jak najlepszej grze a nie na pieniądzach
- W danej chwili masz taki bankroll jaki masz i sprawdzanie cashiera nie doda Ci pieniędzy
- Skupianie się na kasie często powoduje niepotrzebną presję, kiepskie emocje i odejście od A-game
-Pieniądze i zyski są po prostu konsekwencją tego, że ktoś jest dobry w tym co robi
-Jeśli ktoś zamiast na kasie skupia się na tym ,żeby grać jak najlepiej i podejmować jak najlepsze decyzje to nie ma presji osiągania konkretnych zysków przez co gra lepiej, podejmuje lepsze decyzje i w konsekwencji zarabia więcej
4)Porównuj się do samego siebie i zauważaj progres jaki robisz
5) Strata kasy nie jest porażką, ale zapłatą za naukę. Po każdej sesji wypisz to czego się nauczyłeś.
Dużo zależy też od tego jak zdefiniujesz sobie porażkę i sukces. Pamiętaj, że najważniejszy jest rozwój. Lider nie boi się porażek i jest na nie przygotowany.
- "Czasem wygrywamy, a czasem uczymy się". (Robert Kiyosaki)
Błędy są okazją do nauczenie się czegoś, czego wcześniej nie wiedziałeś
W szkole uważają cię za mądrego gdy nie popełniasz błędów, w życiu jesteś mądry tylko wtedy gdy popełniasz błędy i uczysz się na nich
„Największymi nieudacznikami jakich znam są ludzie którzy nigdy nie ponieśli porażki” (Robert Kiyosaki)
II Akceptacja ryzyka w pokerze
Bardzo często u wielu graczy obserwuję jedno z 3 podejść do akceptacji ryzyka:
1)Poker to gra umiejętności
Pierwsza skrajność i jednocześnie bardzo niebezpieczne przekonanie. W dzisiejszych czasach bardzo często jesteśmy uczeni, że poker jest tylko i wyłącznie grą umiejętności. Jeśli ktoś w to uwierzy to będzie to miało swoje określone konsekwencje. W momencie kiedy w danym miesiącu dany gracz skończy 20BI poniżej linii EV to będzie mocno cierpiał. Jego przekonanie, w które wierzył okaże się totalnie niezgodne z rzeczywistością i wywoła duży ból, często kończący się potężnym tiltem. Im bardziej będzie cierpiał tym bardziej odsunie się od pierwotnego przekonania i pójdzie w drugą skrajność, pt. „W pokerze i tak wszystko zależy od szczęścia”.
2. Wszechwiedzący Grinder
I właśnie potem przychodzi druga skrajność. Gracz już wie, że wariancja istnieje, ale niekoniecznie akceptuje to na poziomie nieświadomym. Ego uważa się za dobrego gracza i przestaje się uczyć. Gracz zaczyna grindować coraz więcej i więcej poświęcając 90% czasu na grę. Ego uważając się za dobrego gracza nie przyjmuje do wiadomości tego, że może coś robić źle. Umysł zaczyna filtrować wszystkie sytuacje zauważając tylko te pechowe i generalizując je na całą swoją grę, np. w ciągu 1500 rozdań przegrałem 3z5 flipów, więc mam pecha. Potem taka generalizacja zaczyna służyć jako wymówka przed rozwojem bo wcześniej rozwój i edukacja przyniosły tylko „cierpienie” w postaci niespełnienia swoich oczekiwań, zaś teraz rozwój nie ma sensu bo „mam pecha i tak nic nie zmienię edukacją.” Na tym etapie u wielu graczy pojawiają się problemy z motywacją i zrezygnowanie.
3. Ani – Ani czyli pełna akceptacja ryzyka
Jest też trzeci etap. To osoby, które inwestują ciągle w swoją wiedzę, rozwój, nieustannie pracują nad ulepszaniem swojej gry. Jednocześnie akceptują czynnik losowy w pokerze i zdają sobie sprawą, że nawet bardzo dobra gra może na przestrzeni określonej ilości rozdań nie przynieść profitów finansowych. Dodatkowo mają umiejętność brania feedbacku ze swoich rezultatów i zawsze starają się doskonalić swoją grę. Gdy przychodzi wariancja już nie cierpią, bo zaakceptowali. Dalej analizują swoją grę i grają swoje. Doskonale rozróżniają rzeczy za które są odpowiedzialni:
-selekcja roomów, selekcja stolików
-analiza rozdań
-ciągła edukacja
-analiza HMa i statystyk
-podejmowanie decyzji maksymalizujących EV
Oraz rzeczy za które nie są odpowiedzialni:
-zyski
-różnica między zyskami a EV
III Odpowiedzialność i feedback
1) Pamiętaj, że są rzeczy które możesz kontrolować i za które masz odpowiedzialność oraz takie na które nie masz wpływu
2)Odpowiedzialność
- Rozwój zaczyna się od wzięcia odpowiedzialności za swoje życie, za swoje emocje, za pokera, za swój mindset.
-on mnie wkurzył (on ma odpowiedzialność za moje emocje i moc wkurzenia mnie)
-egzamin mnie zestresował ( egzamin ma przewagę nad moimi emocjami i jest w stanie mnie zestresować)
-ona mi złamała serce (ona ma wpływ na to jak ja się czuję i na mój stan emocjonalny i może „łamać” serce)
-soft mnie okradł z pieniędzy (to nie ja mam odpowiedzialność za mój bankroll i sytuację finansową ale soft)
-wszystko przez tego fisha (fish jest winny starcie kasy i zdenerwowaniu. Fish ma nad Toba przewagę bo może zmniejszyć Twojego bankrolla i cię zdenerwować)
-szybko stracona bramka ustawiła mecz (bramka ma moc ustawienia meczu a nie piłkarze)
Przykładów mógłbym mnożyć w tysiące i miliony. Idea jest taka, żebyś wziął pełną odpowiedzialność za swój stan emocjonalny i wszystkie swoje rezultaty.
IV) Feedback
1) Strategia: Jeżeli coś nie działa to zacznij robić coś innego
-coś cię boli, zacznij inaczej chodzić
-boli cię brzuch zacznij inaczej jeść
-jeżeli przegrywasz kasę w pokera to zmień sposób w jaki grasz
-jeżeli tracisz kasę callując broadwaye na Blindach to przeanalizuj wszystkie takie sytuacje i wyciągnij wnioski
-choroba jest sygnałem od organizmu, że to co robisz nie działa
- jeśli w sporcie masz coraz gorsze wyniki to znaczy, że sposób w jaki trenujesz nie działa
-jeśli twój biznes generuje coraz mniejsze przychody bądź coraz większe koszty to musisz coś zmienić.
2) Bierz Feedback i ucz się z każdej sytuacji
W każdej sytuacji mysl o tym czego dana sytuacja/sesja może Cie nauczyc?(Sesja w sensie mindsetu, selekcji stołów, długości trwania, rozdanie w kontekście max. EV)
Jakie wnioski wyciągniesz z niej na przyszłość?
Co zrobisz na przyszłość żeby być lepszym?
Gdzie to zastosujesz?
WNIOSKI => DZIAŁANIE / ZASTOSOWANIE
- Przykład: Straciłem całego bankrolla na tilcie
To oznacza, że powinienem popracować nad: lepszym bankroll managementem, dyscyplina, praca nad sobą oraz pracy nad pozbyciem się tiltu
Czego mnie to uczy: cierpliwości w budowaniu bankrolla i pracy nad swoją grą. Uczy mnie to również znaczenia mindsetu, dyscypliny i BM w pokerze.
Co zrobisz, żeby być lepszym: przeczytam kilka nowych książek z rozwoju osobistego i zacznę stosować rady w nich zawarte. Popytam o startegie pokerzystów, którzy nie mają z tym problemu. Poczytam artykuły na ten temat, itp.
3) Sprawdź jakie informacje aktualnie dostajesz od świata
-Ile zarabiasz i czego to jest wynikiem? Jaki feedback możesz z tego wyciągnąć?
-Jakie masz związki i relacje z innymi? Jak inni reagują na ciebie i czego cię to uczy?
-Czego dowiadujesz się idąc po ulicy? Czy kobiety/mężczyźni patrzą na ciebie?
4) Branie feedbacku
Feedback w 95% świadczy o osobie która go dała (czasami nawet 99%)
Nie bierz nigdy feedbacku osobiście
W każdym feedbacku szukaj rzeczy których możesz się nauczyć i zastosować:
-masz brzydką koszulę => przywiązuj większą wagę do tego jak się ubierasz
-strasznie mnie wkurzasz => zwracaj większą uwagę na to jakie emocje w innych wywołujesz
5. Dawanie feedbacku
-Mądry i konstruktywny feedback jest jednym z najpotężniejszych narzędzi rozwoju osobistego.
-oceniaj konkretne zachowanie/sposób myślenia/działanie a nie ludzi
-w feedbacku używaj zawsze kanapki feedbackowej inaczej większość osób go po prostu nie weźmie
Struktura feedbacku:
-wywołaj dobre emocje i podkreśl to co dobre
-powiedz co można poprawić
-daj wskazówki jak druga osoba może to zrobić
-zakończ pozytywną emocją
Przykład: Zrobiłeś naprawdę świetnie wystąpienie i bardzo dobrze Ci poszło. Miałeś doskonały kontakt z publiką i byłeś świetnie przygotowany merytorycznie. Myślę, że następnym razem możesz popracować jeszcze nad poruszaniem się po scenie. W tym celu możesz zapisać się na naukę tańca albo wziąć lekcje u zawodowego aktora, ale ogólnie świetny występ, tak trzymaj.
Miłej lektury!
Leszek
