
dla przypomnienia zasady 5 Card Draw od 7 do Asa czyli talia 32 kartowa
(tyle co pamiętam i co dowiedziałem się też od innych) tak też grano dawniej z ante i minimalnym układem z którym można otworzyć z reguły para waletów lub lepiej czyli:

- Hierarchia rąk od najsłabszej do najsilniejszej:
wysoka karta
para
dwie pary
strit
trójka
ful
kolor
kareta
poker
EDIT - według ksiązki: Poker i jego sekrety (talia 7-A) Fortunat Pionier 1990r. przedruk z wydania przedwojennego z ówczesną stylistyką ♠_biggrin: albo
Wyd. Ad Oculos Agencja Wydawnicza 2005r. współczesna stylistyka:
najniższym pokerem i tak samo stritem jest poker łatany/strit łatany
"łatą" jest as, który zastępuje szóstkę tj.:
poker łatany 10 :heart:9 :heart:8 :heart:7 :heart:A 
strit łatany 10 :diamond:9 :heart:8 :spade:7 :club:A 
ale Uwaga! online spotykana jest też taka hierarchia np. na Boss Medii (... dwie pary, trójka, strit, ful, kolor... ) a także online gra się najczęściej z blindami bez ante i wymaganego min. otwarcia np. JJ+
czyli podsumowując trójka lepsza od strita, kolor lepszy od fula
- rozgrywka sie zaczyna od " wpłacenia ciemnej" przez graczy czyli ante + otwarcie osoby (podobnie jak w holdem zaczyna pierwszy na lewo od dilera) np. z parą JJ lub QQ bądź lepiej, jesli nie ma otwarcia to następny otwiera, itd. Jesli nikt nie ma otwarcia to jest "przeczekanie" czyli wszystko od nowa + ante (poprzednie zostają w puli jako "bonus") i zmiana dilera.
EDIT spotkałem sie też z wariantem że jak nie ma otwarcia to można czekać a po otwarciu a potem tylko sprawdzić (call) lub spasować, nie można podbijać podobnie jak w grze całą talią w 5 Card Draw wariant Jacks or Better (JJ+)
-najczęściej grany wariant 5CD w USA, często spotykany w starych filmach z lat 50-80-tych
EDIT2 w gierce FAT CAT POKER wariant 5CD Jacks or Better fixed limit- talia 52 karty można przebijać predraw gdy nie mieliśmy otwarcia po tym jak ktos inny otworzył
- jeżeli chcesz zrzucić ta parę która "otwiera" to odkładasz ja na bok, lub rozbijasz otwarcie wtedy jedna karta na bok, bądź też mówisz, że zrzucasz otwarcie, rozbijasz otwarcie itp.
- można otworzyć z dwoma niskimi parami np. TT77, 6633, niską trójka np. 888 ale nie np. z parą niższą niż walety ale z silnymi pozostałymi kartami np: TTAKQ lub z drawem do strita, koloru lub nawet do pokera
- gra generalnie do 4 graczy, jesli np. 5 graczy - każdy co rundę poza grą ale dostaje od zwycięzcy np. 10% wygranej
podobny wątek
5 card Draw, 9-A, 7-A starszeństwo kart
http://www.pagat.com/poker/variants/5draw.html#jacks
[dodano poniższy tekst 01.2015]
POKER
Najczęściej gra dla pięciu osób, choć mogą w niej uczestniczyć już dwie osoby. Do gry używa się na ogół dwóch specjalnych talii po 32 karty, które poza rysunkami figur i punktacją zaopatrzone są na każdym rogu w oczko w kolorze karty oraz w cyfrę bądź literę odpowiadającą karcie. Można używać do gry normalnych talii kart - od asa do siódemki włącznie. Starszeństwo kolorów i kart nie istnieje.
Gra polega na zestawianiu układów kart o różnym starszeństwie (wartości).
Układy kart (figury pokerowe) według starszeństwa:
· Poker - pięć kolejnych kart w jednym kolorze, np, as, król, dama, walet, dziesiątka pik. Silniejszy z dwu zestawów pokerowych jest ten, który zaczyna się od starszej karty, np. poker królowy jest silniejszy od pokera damowego. Zaczynające się od tej samej karty dwa pokery w różnych kolorach są sobie równe.
· Czwórka - cztery karty tej samej wysokości, piąta karta dowolna, np. cztery króle i dziesiątka. Silniejsza z dwu czwórek jest ta, która ma starsze karty.
· Kolor - pięć kart w jednym kolorze, np. as, dama, walet, dziewiątka, ósemka kier. Silniejszy kolor jest ten, którego najstarsza karta jest starsza. W przypadku takich samych najstarszych kart decyduje druga z kolei co do starszeństwa karta. Jeśli dwa kolory mają karty tej samej wartości, to mimo różnicy kolorów są równe.
· Full - trzy karty tej samej wysokości oraz dwie karty inne równe, np. 3 dziesiątki oraz 2 walety. Silniejszy z dwóch fulli jest ten, który zawiera starsze karty w trójce.
· Trójka - trzy karty tej samej wysokości oraz dwie karty dowolne, np. trzy dziewiątki, król i ósemka. Silniejsza jest trójka, której karty są silniejsze.
· Strit - pięć kolejnych kart w różnych kolorach, np. as pik, król karo, dama kier, walet trefl, dziesiątka pik. Silniejszy jest ten strit, który zaczyna się od starszej karty. Jeśli zaczynają się od takiej samej karty - są równe.
· Dwie pary - dwie karty tej samej wysokości oraz dwie inne karty też tej samej wysokości, piąta karta dowolna, np. dwie dziesiątki, dwie ósemki i dama. Silniejszy jest zestaw, którego starsza para ma wyższą wartość. Jeżeli starsze pary dwóch zestawów są równe, o starszeństwie decyduje wyższa wartość drugiej pary. Gdyby i one były sobie równe, porównuje się starszeństwo piątej karty.
· Para - dwie karty tej samej wysokości oraz trzy karty dowolne. Silniejszy jest zestaw ze starszymi kartami w parze. W przypadku równości decyduje najstarsza karta z pozostałych trzech kart lub kolejna.
· Zerówka - pięć kart dowolnych, nie stanowiących żadnego z omówionych wyżej układów, np. król pik, dama karo, walet trefl, dziewiątka kier, siódemka karo. Silniejszy jest ten zestaw, którego najstarsza karta jest starsza. W razie ich równości decyduje starszeństwo kolejnej karty.
Pełnym cyklem gry jest rozegranie jednej puli. Normalny przebieg gry składa się z 4 części;
1.rozdawanie kart,
2.otwarcie i wzajemna licytacja zakładów,
3.dokupowanie, tryli wymiana kart,
4.powtórne licytowanie zakładów i rozgrywka.
Wybór miejsc i rozdawanie kart
Gracz, który wyciągnął najmłodszą kartę, wybiera miejsce przy stole. Po jego lewej ręce siada następny gracz posiadający drugą z kolei najniższą kartę itd. Przy ciągnieniu as jest liczony jako karta najmłodsza. Resztę kart liczy się normalnie.
Pierwszy rozdaje gracz, który miał najniższą kartę przy losowaniu miejsca. Tasuje talię i daje do przełożenia sąsiadowi po prawej stronie. Przekładający może podzielić położone przed nim karty na dwie części o dowolnej wysokości z zastrzeżeniem, by żadna z nich nie zawierała mniej niż 4 karty Po zebraniu przełożonych kart rozdający wysuwa (kładzie) na środek stołu umówioną za rozdawanie stawkę, stanowiącą zaczątek puli. Następnie rozdaje kolejno każdemu z graczy, zaczynając od siedzącego po lewej stronie, po pięć kart, po jednej w każdym okrążeniu rozdawania.
Otwarcie i przebitki
Po otrzymaniu i obejrzeniu kart gracze mogą albo przystąpić do gry, albo uznając, że ich karty nie dają im szans, zrezygnować, nie angażując się do puli. Pierwsze słowo po rozdaniu ma gracz siedzący po lewej stronie rozdającego, który powinien zadeklarować, czy gra (otwiera grę). Otwarcie jest to proponowanie pozostałym graczom zakładu, że karta, jaką posiada w ręku, lub ta, jaką będzie miał po dokupieniu, będzie wyższa od ich kart.
Grę wolno otwierać wówczas, gdy ma się w kartach co najmniej jedną parę waletów. Często ustala się jako minimum parę królewską. Otwierający jest obowiązany do okazania swojego otwarcia. Otwarcie bez spełnienia tego warunku grozi utratą prawa do wygranej i karą równą wysokości puli w chwili otwarcia. Tak zwiększona pula zostaje rozegrana pomiędzy graczy, którzy pozostali w grze po wykluczeniu gracza, który nie dopełnił warunku otwarcia.
Gdy gracz siedzący z lewej strony nie otworzy gry, wówczas głos ma kolejny gracz itd. Niekiedy gracze ustępują prawo do otwarcia w ich kolejce, mówiąc „passa parole”, (co znaczy: pasuję, czekam). Jeśli nikt nie otworzył gry, karty zostają potasowane. Przy powtórnym rozdawaniu kart zachowuje się te same reguły. Do puli za poprzednie rozdanie dokłada również swoją stawkę nowy rozdający.
Zdarzają się rozgrywki (partie), w których partnerzy, stosując twardą grę, rzadko otwierają lub wchodzą do puli. Utrudnia to zawiązanie gry. Dla przeciwdziałania temu wprowadzono „blinda” (blind - po ang. ślepy). Blind to otwieranie po ciemku, przed otrzymaniem kart. Może on być dowolny lub obowiązkowy. Jego wysokość określa się przed grą. Gracz dający blinda zwolniony jest z obowiązku legitymowania się kartami do otwarcia. Najczęściej wystawia blinda (przy blindzie obowiązkom) gracz, który wygrał poprzednią pulę.
Gracz wystawiający blinda ma następujące prawa:
1. wygrywa stawki z puli bez względu na jakość swoich kart, jeśli pozostali gracze spasują,
2. w licytacji, po kupnie, przysługuje mu ostatni głos. Zyskuje przez to swobodę działania,
3. jeśli przeciwnicy wejdą do puli, przysługuje mu prawo przebitki po obejrzeniu własnych kart.
Otwarcie polega na tym, że gracz wkłada do puli dowolną stawkę w ustalonej uprzednio wysokości. Zwykle wynosi ona od 1 do 5 sztonów (żetonów). Z chwilą otwarcia gry, przez pierwszego gracza lub następnego, pozostali gracze mogą brać udział w grze bez względu na to, jakie mają karty.
Po otwarciu graczom przysługuje prawo do powtórnej deklaracji w drugim okrążeniu, nawet jeśli w pierwszym spasowali. Jeśli żaden z graczy nie przebił, otwierający nie ma już prawa głosu. Od partnera, który przebił, następuje jeszcze jedno okrążenie, podczas którego znów każdy z graczy może się wypowiedzieć. Pozostali gracze nie są obowiązani do przyjęcia otwarcia, czyli wejścia do puli rozpoczętą stawką. Ich wybór jest wolny, mogą oni:
a) poddać się i rzucić karty - nie płacąc proponowanej stawki. Tracą wówczas prawo do wzięcia puli. Pulę zabiera otwierający po okazaniu (wylegitymowaniu się) kart otwarcia. Okazuje się tylko te karty, które były niezbędne do otwarcia,
b) wejść do gry i wpłacić do puli stawkę. Pula będzie wówczas rozgrywana pomiędzy tymi, którzy opłacili stawkę,
c) wejść do gry, wpłacić stawkę otwierającego i w określonych granicach relansować (podnieść - dołożyć) dodatkową stawkę. Wówczas partnerzy, którzy chcą wejść do puli, muszą wpłacić wysokość obydwu stawek łącznie.
Otwierający i ci gracze, którzy wcześniej wpłacili stawkę, jeżeli chcą brać udział w grze, muszą dopłacić różnicę między stawką wpłaconą a obowiązującą. Jeśli zrezygnują, mogą się poddać ponownie i nie wpłacać przebitek (tych zwiększonych stawek). Nie mają jednak wówczas prawa do wycofania wpłaconych stawek i do dalszego rozgrywania puli.
Po przebitce każdy z graczy ma prawo, jeśli się uprzednio nie poddał, do podwyższania stawki i przebijania na własną rękę. Własnej stawki przebijać nie można. Jeśli więc graczowi, który ostatni przebił, pozostali gracze tylko dołożą do swoich stawek różnicę jego przebitki, sami nie relansując, to tym samym przebitki są zakończone.
Jeżeli któryś z graczy poddał się, gdy nadeszła jego pora deklarowania, to jego rola w rozegraniu danej puli jest już definitywnie skończona. Gdyby jednak w poprzednim okrążeniu dał tylko stawkę, samemu nie przebijając, to przy następnej swojej kolejce (dojściu do głosu) i jemu przysługuje prawo przebitki.
Gracze zobowiązani są składać swoje deklaracje kolejno, natychmiast po wypowiedzeniu się partnera i wpłacie przez niego stawki do puli. Nie wolno ociągać się. Gracz następny w kolejce, za niespełnienie tego warunku, może takiego ociągającego się gracza wykluczyć z gry. Decyzja jest wiążąca dla wszystkich innych graczy.
Gracz może nie dopłacić różnicy wynikającej z podniesienia stawki. Traci wówczas prawo do wzięcia puli, nawet gdyby się okazało, że miał najsilniejsze karty. Wpłacone przez niego stawki pozostają w puli. Gracz, który odmówił pokrycia przebitki w poprzednim okrążeniu, nie może potem wyrównać różnicy i grać dalej w tej puli (chyba że zostanie ona sparolowana).
Pulę wygrywa ten, który przebił ostatni i któremu jego przebitki nie wyrównano.
Dokupowanie kart
Po skończeniu przebitek każdemu z graczy biorącemu udział w rozgrywce przysługuje prawo zatrzymania kart, jakie otrzymał, bądź jednorazowa wymiana wszystkich lub dowolnej ich liczby. Dokupowanie rozpoczyna gracz siedzący po lewej stronie rozdającego. Oznajmia on, czy pozostaje przy swoich kartach lub deklaruje, ile ich kupuje. Karty podlegające wymianie zrzuca koszulkami do góry w stronę rozdającego. Rozdający na głos oznajmia, ile kart wymienia poszczególnym graczom. Dokupowane karty rozdaje się biorąc kolejno z pozostałych po rozdaniu kart. W przypadku ich całkowitego wyczerpania tworzy się nowe karty do dokupu z kart graczy, którzy się poddali, i z kart zrzuconych. Karty te po potasowaniu przekłada zawsze sąsiad z prawej rozdającego.
Z chwilą, gdy już wszyscy wymienili karty, zaczyna się nowa licytacja i nowe przebitki.
Licytacja po dokupieniu kart i rozgrywka
Rozpoczyna ją gracz siedzący po lewej stronie gracza, który w poprzedniej rozgrywce zaproponował najwyższą przebitkę. Jeżeli otwarcie było bez przebitek, to grę rozpoczyna gracz siedzący po lewej stronie rozdającego. Zasady rozpoczęcia gry po dokupieniu kart są takie same, z tą jedynie różnicą, że nie jest wymagane posiadanie kart na otwarcie przez rozpoczynającego. Podobnie jak w pierwszej licytacji gracze mogą w sposób swobodny wybrać jedną z możliwości:
a) poddać się, rzucając karty,
b) wnieść stawki wpłacone poprzednio przez graczy,
c) przebić stawki dotychczasowe.
Gracze deklarują kolejno. Zdarza się im jednak ustąpić kolejkę, by zorientować się w deklaracjach innych graczy. Może to doprowadzić do sytuacji, kiedy kierując się podobną przesłanką, sparolują (ustąpią, powstrzymają się) również pozostali gracze. Wówczas taką sparolowaną pulę rozgrywa się podczas powtórnego rozdania kart. Do sparolowanej puli mogą wejść gracze, którzy:
a. wcale nie grali - wpłacają wówczas kwotę równą wszystkim przebitkom już wniesionym do puli,
b. odpadli - wpłacają wówczas różnicę między wpłaconymi stawkami a całkowitą należnością.
Gracze, którzy odmówili wejścia do sparolowanej puli, są do czasu jej rozegrania wyłączeni z gry. Ta sama pula może być kilkakrotnie z rzędu sparolowana. Przy jej rozgrywaniu obowiązują zawsze te same zasady.
Pulę wygrywa:
- gracz, który grę rozpoczął, jeśli żaden z innych graczy nie wniósł stawki,
- gracz, który dał ostatnią przebitkę,
- gracz, który ma najstarszą kartę, jeśli stawkę lub przebitkę j dało kilku graczy
Sprawdzanie kart rozpoczyna się, jeśli nie było przebitek, od gracza otwierającego. Jeśli były przebitki - od gracza, który dał ostatnią przebitkę. Następny wykłada karty gracz siedzący po lewej stronie wykładającego. Jeśli ma gorsze karty od wyłożonych, to nie musi ich pokazywać i zakryte rzuca na stół. Po nim analogicznie postępują pozostali gracze. Gracz, który ma najwyższe karty, zabiera całą pulę.
Skala gry
Najwięcej zwolenników ma gra o określonym minimum i maksimum stawki, które nie mogą być przekroczone. Na ogół stosunek pomiędzy minimum a maksimum wynosi 1:5. Najczęściej gracze operują stawkami maksymalnymi. Stosuje się również rozwiązanie polegające na wyznaczeniu oddzielnego maksimum dla pierwszej stawki i oddzielnego dla każdej następnej. Stawki późniejsze mogą wynosić np. podwójną wysokość pierwotnej stawki.
Inny sposób zwany jest "a la cave" lub „restantem". W rozwiązaniu tym każdy z graczy przed rozpoczęciem gry kładzie przed sobą określoną sumę pieniędzy, np. 1000 zł. Wyznacza się czas, po którym zatrzymuje się grę, np. kwadrans czy pół godziny. Żaden z graczy nie może przebijać ani być przebitym sumą wyższą od pozostającej przed nim na stole. W czasie tego oznaczonego okresu nie wolno wycofywać pieniędzy lub dokładać, z wyjątkiem całkowitego przegrania wyłożonej kwoty. W tym przypadku zgrany gracz może wyłożyć nową kwotę, nie przekraczającą maksymalnej kwoty znajdującej się przed wygrywającym w danym momencie graczem i nie mniejszej od pierwotnie wyłożonej.
Po upływie wyznaczonego czasu następuje zmiana miejsc. Wygrani mają prawo do odjęcia kwoty wygranej ponad stawkę, przegrani zaś uzupełniają swoją stawkę do ustalonej kwoty Następnie gra toczy się dalej. Całkowite rozliczenie następuje po całej rozgrywce z uwzględnieniem wysokości wnoszonych stawek i przebiegu gry.
Gra w 4, 3 i 2 osoby
Nie różni się od gry w 5 osób. Niekiedy przy grze w 4 osoby wyłącza się siódemki, a przy grze w 3 osoby dodatkowo ósemki. Powstaje wówczas zmniejszona talia: 28 kart przy 4 osobach, 24 karty przy 3 osobach. Gracze otrzymują po 6 kart. Przy zmniejszonej liczbie kart łatwiej przychodzą wyższe kombinacje.
Stosuje się modyfikacje:
- strit uznawany jest za starszą kombinację od trójki, niższą zad od fulla,
- kolor uznaje się za układ wyższy od czwórki, niższy tylko od pokera.
http://jzm.w.interia.pl/ > karty>poker